3 minutes read
Budownictwo prefabrykowane – znane również jako produkcja poza placem budowy – to ogólna nazwa metod budowlanych, w których wykorzystuje się konstrukcje lub elementy wykonane w innym miejscu niż miejsce ich montażu. Produkcja elementów prefabrykowanych odbywa się zazwyczaj w fabryce specjalizującej się w tego typu procesach. Po zaprojektowaniu i wyprodukowaniu elementy są następnie transportowane na plac budowy.
Najczęściej stosowane rodzaje technik budownictwa prefabrykowanego
Pod tym ogólnym pojęciem mieszczą się następujące systemy budowlane: (1) budownictwo panelowe; (2) budownictwo modułowe – znane również jako budownictwo modułowe wolumetryczne; (3) budownictwo z bali.
Należy pamiętać, że prefabrykacja pozwala zaoszczędzić sporo czasu i pieniędzy, ale nie może całkowicie zastąpić pracy wykonywanej na placu budowy. Zastosowanie którejkolwiek z tych technik nadal będzie wymagało czasu na montaż i składanie na miejscu.
Jest to technika prefabrykacji stosowana zazwyczaj do produkcji elementów budowlanych, takich jak ściany, podłogi czy dachy. Te wysokowydajne prefabrykowane panele składają się zazwyczaj z rdzenia izolacji termicznej umieszczonego pomiędzy dwiema warstwami nośnymi. W zależności od zastosowanej technologii istnieją różne rodzaje paneli prefabrykowanych, np. o szkielecie stalowym lub drewnianym, strukturalne panele izolacyjne (SIP) lub drewno klejone krzyżowo (CLT).
Panele mogą być produkowane z już zamontowanymi wszystkimi niezbędnymi instalacjami, takimi jak gniazdka elektryczne i rury doprowadzające wodę, które wystarczy podłączyć dopiero podczas montażu budynku.
Panele są produkowane w specjalnych warunkach fabrycznych, co pozwala osiągnąć wysoką wydajność. Jest to bardzo szybka metoda budowy, której montaż na miejscu zajmuje zaledwie kilka dni – w zależności od wielkości projektu – a zapotrzebowanie na wykwalifikowaną siłę roboczą jest znacznie mniejsze.
Aby zapoznać się z opcjami budynków prefabrykowanych dla Twojego projektu, poproś o wycenę od producentów z naszej sieci.
Znana również jako budownictwo modułowe objętościowe, jest to technika prefabrykacji, w której całość lub części domu są wytwarzane poza placem budowy, w fabryce, a następnie transportowane na miejsce budowy. Zanim panele opuszczą fabrykę, są już zmontowane w postaci poszczególnych pomieszczeń. Technika ta wymaga minimalnych prac wykończeniowych na miejscu budowy, co pozwala na szybki montaż. Wiąże się ona z pewnymi ograniczeniami projektowymi wynikającymi z ograniczeń transportowych, które często wymagają użycia specjalistycznych pojazdów.
W jednym budynku można połączyć zarówno konstrukcję panelową, jak i modułową. Na przykład łazienki lub kuchnia mogą zostać wykonane w technologii modułowej, podczas gdy pozostałe elementy domu mogą być wyprodukowane w postaci strukturalnych paneli izolacyjnych. Dzięki połączeniu obu systemów można jeszcze bardziej skrócić czas budowy na placu budowy, a zapotrzebowanie na wykwalifikowaną kadrę sprowadza się do minimum.
Ten rodzaj techniki prefabrykacji odnosi się do konstrukcji wykonanych z ułożonych poziomo bali o przekroju okrągłym lub kwadratowym, łączonych w narożnikach za pomocą wycięć. Tradycyjnie ten rodzaj systemu budowlanego stosowano w regionach, w których rosną wysokie drzewa iglaste, wykorzystywane jako surowiec. Dzięki rozwijającym się technikom produkcji poza placem budowy domy z bali mogą być w całości prefabrykowane, a następnie transportowane na plac budowy jako gotowy do montażu zestaw.
Współczesnym podejściem do tego rodzaju konstrukcji jest produkcja bali z drewna klejonego warstwowo, które wytwarza się w fabrykach z surowego drewna. Gotowy produkt jest mocniejszy i trwalszy niż zwykłe drewno i można go stosować oraz montować w taki sam sposób jak tradycyjne bale.
